واقفة شاردة من روائع محمد بدوى

واقفه شارده
*************
بخيالى رجعت لذكرياتى
وسطورى سامعه تنهيداتى
وسامعه الآنين وآيا آهاتى

ولقتنى سارح فى المعانى
وبين السطور ف حيطان زمانى
وكل اللى عدى يادوب ثوانى

الحروف لسه ثابته فى السطور
واللى عدى م الثوانى دبل زهور
ورغم اللى عدى م العصور

لا الحروف ولا السطور إتغيرت
ولا المعانى للكلام إتبدلت
وكأنها بالمسامير إتسمرت

كل ذكرى فى ذكرياتى
حروف من نور كات ف حكياتى
بتفسر فى كتابك أياتى

وخدنى الخيال وذاد ف لحظه
وكأنها موجوده جوه صفحه
ولقيتها مسبقانى بخطوه

وجريت وراها مسكت أيدها
قولتلها واحشانى وساعتها
التفتت بعينها وكيانها

وسرحت بعينها عنى لحظه
تايهه منى وواقفه ساكته
وقبل ما أنطق اى كلمه

دبحت شريانى بشده
لما لقتها واقفه شارده
وطريقة كلامها كات معانده

ودبحتنى بسكينه تلمه
لما قالت لحظتها كلمه
انت مين وشدت ف ايدها

معرفش ليه ناكره وجودى
ونسيت وعودها ونكرت وعودى
وقالت وعودك انساها ووعودى

م/محمد بدوى أبوالعلا